Rustdag in Kathmandu
Door: Ton
Blijf op de hoogte en volg Ton en Marjan
23 Mei 2013 | Nepal, Kathmandu
Kathmandu, 23 mei 2013
Het is zes uur in de morgen en het heeft vannacht stevig geregend. Vandaag hebben we een rustdag en wij zijn daar echt aan toe. Zowel fysiek als mentaal. We merken dat we een dagje ouder zijn, ja zelfs ik, maar ook de ongelofelijke hoeveelheid indrukken die we opdoen. Zoveel zelfs dat we met regelmaat moeilijk kunnen reproduceren waar we gisteren waren en wat we daar gezien en beleefd hebben. Alleen daarom al is het belangrijk dat we een dagboek/blog bijhouden, voor straks als we weer thuis zijn en voor later als we echt oud zijn.
M'n iPad laat ons veel leuke, lieve, betrokken en inspirerende reacties lezen van onze kinderen, familie, (Draaitafel)vrienden, kennissen en niet in de laatste plaats onze collega's. Samen genieten we van al dit aardigs!
Het gaat goed met ons, geen noemenswaardige gezondheidsproblemen en dat een fietsketting er even afvliegt is niet ongebruikelijk tijdens de zware belasting die de fietsen ondergaan.
Ik schreef dat het fysiek zwaar is. Tijdens de tocht door Tibet was het de ijle lucht die ons "dwars zat" en nu is het de temperatuur die het fietsen een extra belasting geeft. De aanmaak van extra rode bloedlichaampjes in Tibet maakt nu dat we zonder enige moeite in de hotels de trappen op kunnen. En oh ja, we hebben geen "epo" gebruikt.
Het is nu kwart voor acht in de morgen en straks na het ontbijt gaan we de stad in. We zitten op vijf minuten lopen van de oude stad. Buiten klinken sinds ons opstaan voortdurend de claxons van de vele auto's, motorfietsen en brommers en scooters. Geen minuut op de dag dat het hier stil is!
Wat is het wonen in Heerhugowaard dan een oase van rust!
De rest van de dag rondgelopen in de stad. Veel winkeltjes met hetzelfde en vooral afgestemd op het toerisme.
In de loop van de middag begin het te regenen en aanvankelijk zachtjes en later hard en weer later breekt een wolkbreuk los. Zou dit de start van het regenseizoen zijn? Lokale mensen bevestigen dit. Voordeel van de stortbui is dat de straten een beetje schoonspoelen en dat het stoffige van de stad verdwijnt.
Terwijl Marjan zich laat verwennen in een Spa werk ik nog even aan dit blog. Straks met de groep uit eten omdat we met zijn vijven nog verder fietsen naar Pokhara. De anderen vliegen weer terug naar NL.
Wij pakken nog even de laatste paar honderd km!
Groetjes,
Marjan en Ton
Het is zes uur in de morgen en het heeft vannacht stevig geregend. Vandaag hebben we een rustdag en wij zijn daar echt aan toe. Zowel fysiek als mentaal. We merken dat we een dagje ouder zijn, ja zelfs ik, maar ook de ongelofelijke hoeveelheid indrukken die we opdoen. Zoveel zelfs dat we met regelmaat moeilijk kunnen reproduceren waar we gisteren waren en wat we daar gezien en beleefd hebben. Alleen daarom al is het belangrijk dat we een dagboek/blog bijhouden, voor straks als we weer thuis zijn en voor later als we echt oud zijn.
M'n iPad laat ons veel leuke, lieve, betrokken en inspirerende reacties lezen van onze kinderen, familie, (Draaitafel)vrienden, kennissen en niet in de laatste plaats onze collega's. Samen genieten we van al dit aardigs!
Het gaat goed met ons, geen noemenswaardige gezondheidsproblemen en dat een fietsketting er even afvliegt is niet ongebruikelijk tijdens de zware belasting die de fietsen ondergaan.
Ik schreef dat het fysiek zwaar is. Tijdens de tocht door Tibet was het de ijle lucht die ons "dwars zat" en nu is het de temperatuur die het fietsen een extra belasting geeft. De aanmaak van extra rode bloedlichaampjes in Tibet maakt nu dat we zonder enige moeite in de hotels de trappen op kunnen. En oh ja, we hebben geen "epo" gebruikt.
Het is nu kwart voor acht in de morgen en straks na het ontbijt gaan we de stad in. We zitten op vijf minuten lopen van de oude stad. Buiten klinken sinds ons opstaan voortdurend de claxons van de vele auto's, motorfietsen en brommers en scooters. Geen minuut op de dag dat het hier stil is!
Wat is het wonen in Heerhugowaard dan een oase van rust!
De rest van de dag rondgelopen in de stad. Veel winkeltjes met hetzelfde en vooral afgestemd op het toerisme.
In de loop van de middag begin het te regenen en aanvankelijk zachtjes en later hard en weer later breekt een wolkbreuk los. Zou dit de start van het regenseizoen zijn? Lokale mensen bevestigen dit. Voordeel van de stortbui is dat de straten een beetje schoonspoelen en dat het stoffige van de stad verdwijnt.
Terwijl Marjan zich laat verwennen in een Spa werk ik nog even aan dit blog. Straks met de groep uit eten omdat we met zijn vijven nog verder fietsen naar Pokhara. De anderen vliegen weer terug naar NL.
Wij pakken nog even de laatste paar honderd km!
Groetjes,
Marjan en Ton
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
