Ballonnen en bureaucratie
Door: Ton
Blijf op de hoogte en volg Ton en Marjan
20 Mei 2013 | Soedan, Tibet Island
Nyalam, Tibet, 20 mei 2013, 20 uur
Vandaag vertrekken we vanuit Nyalam. In een vies eethuisje krijgen we een ontbijt, vet gebakken ei een evenzo vet broodje. Met jasmijnthee spoelen we het ontbijt weg.
Het stadje is ongelooflijk vies, alles wordt op straat gegooid.
Om uit de stad te komen banen we ons een weg door vette dieselwolken van oude trucks. Eenmaal op de route verhindert een kudde yaks de weg. Leuk om mee te maken.
Na deze hindernis beginnen we aan een afdaling van ongeveer 35 km. Met regelmaat stoppen we om foto's en films te maken. De weg voert door een prachtige diepe kloof en gelijdelijk worden de bergen weer met "groen" bedekt. Tot nu hebben we alleen maar kale bergen gezien. Insecten en vogels doen weer hun intrede in de natuur. De natuur geeft weer z'n geuren af dit in tegenstelling tot de Himalaya.
Marjan en in ik dalen rustig naar beneden af, het is te mooi om hier snel te rijden. De afdaling gaat van 3700 naar 1200 m. Wat we zien is indrukwekkend, een diepe kloof waar veel modderwater met veel geweld naar beneden stroomt.
Behoedzaam sturen we de fietsen door de vele hairpins, het is zo leuk dit te doen. Dit is de beloning voor het vele klimmen, het geploeter en het gezwoeg om boven op de vele bergen te komen. Op enig moment staan we te wachten bij een douanekantoor en snel komen vele vrouwen op ons af om de Chinese yuan om te wisselen in Nepalese rupee. Hier verdienen deze vrouwen dagelijks hun brood mee. In de drukte die ontstaat rond mij wordt mijn MTB omver gelopen gelukkig kan ik de schade zelf herstellen. Vervolgens gaan we als groep naar de Chinese grens waar alles streng wordt gecontroleerd. Inmiddels, door de vele ervaringen, kunnen we genieten van de eindeloze bureaucratie. Mannen en vrouwen in strakke uniformen geven instructies wat we met de fietsen en de bagage moeten doen. Het geheel loopt op rolletjes.
We nemen afscheid van de Tibetaanse gidsen, we geven ze porcelijnen delftsblauwe klompjes waar ze erg mee ingenomen zijn, en vervolgens staan de Nepalese gidsen voor ons klaar. Zij hebben een groep vrouwen geregeld die onze zware bagage naar de grens van Nepal gaan dragen. Deze vrouwen staan hier dagelijks voor in de rij. Met een gevoel van gene besef ik dat zij er hun dagelijks brood mee kunnen verdienen. Terwijl we staan te wachten staat een Nepalese moeder met een klein kindje in een doek op haar rug vlak bij ons en kijkt geïnteresseerd naar ons. Wij glimlachen vriendelijk terug en gelijk denk iemand m'n verjaardagsballonnen. Ik vraag aan de moeder of ik m'n ballonnen aan haar kindje mag geven, en dat mag. Kindje blij en moeder ook! De Nepalese gids vertaalt naar moeder dat ik de dag ervoor 60 ben geworden en dat ik daarom ballonnen heb gekregen. Later bij de grens controle staan moeder en kindje blij naar ons te zwaaien.
Snel en correct verloopt de visumaanvraag in Nepal waarbij we uiteindelijk individueel worden voorgeleid aan de immigration officer. Een rustige en vriendelijke ambtenaar die een datum en handtekening plaats voor 2500 rupee per visum. Voor dit verdrag wenst hij wel een plezierig verblijf in zijn land.
Na de lunch fietsen we door een prachtig gebied, het wordt steeds warmer, we trekken meer kleren uit en rijden door kleurrijke dorpjes. De weg slingert zich door een vallei en is onverhard: kuilen, gaten, stenen, rotsen, plassen water en modder. De mtb's doen het fantastisch en Marjan en ik genieten van deze heerlijke weg. Het is de slagroom op het taartje vandaag! Ik merk wel dat ik bet ben in souplesse en techniek tijdens het fietsen dan pure kracht. Soms kom ik op kracht gewoon te kort.
Na een lange klim komen we bij een hangbrug die de vallei overbrugt en die we met fietst en al moeten oversteken. Een spannende ervaring.
We slapen in tenten, alles ziet er goed en verzorgd uit en de douche is enigszins fris, maar in de tropische temperatuur is dat geen probleem.
Het avondeten smaakt lekker en de de internet verbinding werkt waardoor we de vele dagen opgelopen achterstanden kunnen wegwerken.
Veel plezier met lezen, Marjan en ik gaan nu slapen!
Groetjes, Marjan en ton
Vandaag vertrekken we vanuit Nyalam. In een vies eethuisje krijgen we een ontbijt, vet gebakken ei een evenzo vet broodje. Met jasmijnthee spoelen we het ontbijt weg.
Het stadje is ongelooflijk vies, alles wordt op straat gegooid.
Om uit de stad te komen banen we ons een weg door vette dieselwolken van oude trucks. Eenmaal op de route verhindert een kudde yaks de weg. Leuk om mee te maken.
Na deze hindernis beginnen we aan een afdaling van ongeveer 35 km. Met regelmaat stoppen we om foto's en films te maken. De weg voert door een prachtige diepe kloof en gelijdelijk worden de bergen weer met "groen" bedekt. Tot nu hebben we alleen maar kale bergen gezien. Insecten en vogels doen weer hun intrede in de natuur. De natuur geeft weer z'n geuren af dit in tegenstelling tot de Himalaya.
Marjan en in ik dalen rustig naar beneden af, het is te mooi om hier snel te rijden. De afdaling gaat van 3700 naar 1200 m. Wat we zien is indrukwekkend, een diepe kloof waar veel modderwater met veel geweld naar beneden stroomt.
Behoedzaam sturen we de fietsen door de vele hairpins, het is zo leuk dit te doen. Dit is de beloning voor het vele klimmen, het geploeter en het gezwoeg om boven op de vele bergen te komen. Op enig moment staan we te wachten bij een douanekantoor en snel komen vele vrouwen op ons af om de Chinese yuan om te wisselen in Nepalese rupee. Hier verdienen deze vrouwen dagelijks hun brood mee. In de drukte die ontstaat rond mij wordt mijn MTB omver gelopen gelukkig kan ik de schade zelf herstellen. Vervolgens gaan we als groep naar de Chinese grens waar alles streng wordt gecontroleerd. Inmiddels, door de vele ervaringen, kunnen we genieten van de eindeloze bureaucratie. Mannen en vrouwen in strakke uniformen geven instructies wat we met de fietsen en de bagage moeten doen. Het geheel loopt op rolletjes.
We nemen afscheid van de Tibetaanse gidsen, we geven ze porcelijnen delftsblauwe klompjes waar ze erg mee ingenomen zijn, en vervolgens staan de Nepalese gidsen voor ons klaar. Zij hebben een groep vrouwen geregeld die onze zware bagage naar de grens van Nepal gaan dragen. Deze vrouwen staan hier dagelijks voor in de rij. Met een gevoel van gene besef ik dat zij er hun dagelijks brood mee kunnen verdienen. Terwijl we staan te wachten staat een Nepalese moeder met een klein kindje in een doek op haar rug vlak bij ons en kijkt geïnteresseerd naar ons. Wij glimlachen vriendelijk terug en gelijk denk iemand m'n verjaardagsballonnen. Ik vraag aan de moeder of ik m'n ballonnen aan haar kindje mag geven, en dat mag. Kindje blij en moeder ook! De Nepalese gids vertaalt naar moeder dat ik de dag ervoor 60 ben geworden en dat ik daarom ballonnen heb gekregen. Later bij de grens controle staan moeder en kindje blij naar ons te zwaaien.
Snel en correct verloopt de visumaanvraag in Nepal waarbij we uiteindelijk individueel worden voorgeleid aan de immigration officer. Een rustige en vriendelijke ambtenaar die een datum en handtekening plaats voor 2500 rupee per visum. Voor dit verdrag wenst hij wel een plezierig verblijf in zijn land.
Na de lunch fietsen we door een prachtig gebied, het wordt steeds warmer, we trekken meer kleren uit en rijden door kleurrijke dorpjes. De weg slingert zich door een vallei en is onverhard: kuilen, gaten, stenen, rotsen, plassen water en modder. De mtb's doen het fantastisch en Marjan en ik genieten van deze heerlijke weg. Het is de slagroom op het taartje vandaag! Ik merk wel dat ik bet ben in souplesse en techniek tijdens het fietsen dan pure kracht. Soms kom ik op kracht gewoon te kort.
Na een lange klim komen we bij een hangbrug die de vallei overbrugt en die we met fietst en al moeten oversteken. Een spannende ervaring.
We slapen in tenten, alles ziet er goed en verzorgd uit en de douche is enigszins fris, maar in de tropische temperatuur is dat geen probleem.
Het avondeten smaakt lekker en de de internet verbinding werkt waardoor we de vele dagen opgelopen achterstanden kunnen wegwerken.
Veel plezier met lezen, Marjan en ik gaan nu slapen!
Groetjes, Marjan en ton
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
