Potala paleis
Door: Ton
Blijf op de hoogte en volg Ton en Marjan
06 Mei 2013 | China, Lhasa
Lhasa, 6 mei 2013
Onze laatste rustdag, morgen begint de fietsreis echt.
Vanmorgen in alle opzichten kalm aangedaan, uitgeslapen en rustig moccacino gedronken op een zelfgecreerd zonnig terras. Eigenlijk stonden de tafel en stoeltjes in de schaduw en dan is het gewoon erg koud. Daarom niet getreuzeld en de zon opgezocht door het meubilair te verplaatsen naar de voor ons liggende parkeerplaats. Terwijl wij lekker aan de koffie zitten komen drie politiemannen op ons af om vriendelijk maar wel duidelijk te maken dat dit niet kan. Wel mochten we onze koffie opdrinken en daarna de tafel en stoelen weer terug geplaatst.
Hier in Tibet zie je ontzettend veel geüniformeerde mensen. Overal waar je gaat word je gecontroleerd. We mogen ons in Lhasa vrij bewegen maar beslist niet buiten de stad komen zonder gids.
Over controle gesproken. Nadat wij naar het Potala paleis waren gewandeld en de eerste controle gepasseerd hadden werd met de nodige mankracht een Tibetaanse vrouw door drie politiemannen weggesleept. Het is mij ontgaan wat zij misdaan heeft maar ik werd er even niet vrolijk van. Later op de dag als Marjan en ik door de oude stad wandelen is er plotseling een opstootje en worden twee mannen door de nodige politieagenten meegenomen.
Terug naar het Potala paleis en de controle. Heel bijzonder is het dat je je paspoort moet afgeven opdat gecontroleerd kan worden dat je het paleis gaat betreden. Nog opmerkelijker is dat we op de klok af het paleis precies een uur mogen bezichtigen. Daarna moeten we er uit zijn. Het paleis als gebouw kent twee onderdelen te weten het religieuze en het politieke. Het politieke is sinds 1959 gesloten en het religieuze deel van het paleis mag wel bezichtigd worden maar wel met een Tibetaanse gids. Kalsang, de gids, vertelt honderduit en vooral diepgaand. Bij ieder vertrek of ruimte weet zij van alles te vertellen. Het is moeilijk om dit alles te onthouden.
Buiten mogen we alles fotograferen, maar binnen is het niet toegestaan, ook niet tegen betaling.
Het immense paleis stamt uit de 7e eeuw en ik vraag mij af hoeveel mensen er tijdens de bouw zijn omgekomen. Dat moeten er veel zijn want mijn indruk is dat ARBO wetgeving nu niet in Tibet bestaat en toen zeker niet.
Het bezoek was meer dan de moeite waard ondanks de vele trappen die we moesten beklimmen. Telkens na een trede of 20, zelfs in een rustig tempo, moet je bijkomen ivm zuurstofschuld.
Oh ja, toen wij helemaal boven in het paleis waren begon het zowaar weer te sneeuwen en hagelen. Op dat moment is het gewoon behoorlijk koud.
Na het bezoek aan het paleis rustig terug gewandeld en in de oude stad een Tibetaanse rozenkrans en gebedsmolen gekocht.
Hoe devoot Tibetanen zijn? We lopen in de namiddag naar een klein plein achter de Jokhang tempel waar oudere mensen in alle openheid aan het bidden zijn met in hun hand een rozenkrans en een gebedsmolen die zij clockwise in de rondte draaien. Het is even indrukwekkend als ontroerend wat we wij zien en horen.
Probeer je eens voor te stellen dat wij, Nederlanders, op straat hardop bidden met behulp van een bijbel en een rozenkrans. Dit gedrag hier in Tibet is heel gewoon.
Alles gaat verder goed met ons. Het vakantie vieren is nu "voorbij"; morgen stappen we op de fiets voor een rustige tocht van ongeveer 60 km. Volgens de gids moet dit goed te doen zijn. Toch heeft Kalsang zojuist een voorraad zuurstof ingekocht! Dat stelt ons weer gerust. Met onze gezondheid gaat het overigens goed.
Groetjes,
Marjan en Ton
Onze laatste rustdag, morgen begint de fietsreis echt.
Vanmorgen in alle opzichten kalm aangedaan, uitgeslapen en rustig moccacino gedronken op een zelfgecreerd zonnig terras. Eigenlijk stonden de tafel en stoeltjes in de schaduw en dan is het gewoon erg koud. Daarom niet getreuzeld en de zon opgezocht door het meubilair te verplaatsen naar de voor ons liggende parkeerplaats. Terwijl wij lekker aan de koffie zitten komen drie politiemannen op ons af om vriendelijk maar wel duidelijk te maken dat dit niet kan. Wel mochten we onze koffie opdrinken en daarna de tafel en stoelen weer terug geplaatst.
Hier in Tibet zie je ontzettend veel geüniformeerde mensen. Overal waar je gaat word je gecontroleerd. We mogen ons in Lhasa vrij bewegen maar beslist niet buiten de stad komen zonder gids.
Over controle gesproken. Nadat wij naar het Potala paleis waren gewandeld en de eerste controle gepasseerd hadden werd met de nodige mankracht een Tibetaanse vrouw door drie politiemannen weggesleept. Het is mij ontgaan wat zij misdaan heeft maar ik werd er even niet vrolijk van. Later op de dag als Marjan en ik door de oude stad wandelen is er plotseling een opstootje en worden twee mannen door de nodige politieagenten meegenomen.
Terug naar het Potala paleis en de controle. Heel bijzonder is het dat je je paspoort moet afgeven opdat gecontroleerd kan worden dat je het paleis gaat betreden. Nog opmerkelijker is dat we op de klok af het paleis precies een uur mogen bezichtigen. Daarna moeten we er uit zijn. Het paleis als gebouw kent twee onderdelen te weten het religieuze en het politieke. Het politieke is sinds 1959 gesloten en het religieuze deel van het paleis mag wel bezichtigd worden maar wel met een Tibetaanse gids. Kalsang, de gids, vertelt honderduit en vooral diepgaand. Bij ieder vertrek of ruimte weet zij van alles te vertellen. Het is moeilijk om dit alles te onthouden.
Buiten mogen we alles fotograferen, maar binnen is het niet toegestaan, ook niet tegen betaling.
Het immense paleis stamt uit de 7e eeuw en ik vraag mij af hoeveel mensen er tijdens de bouw zijn omgekomen. Dat moeten er veel zijn want mijn indruk is dat ARBO wetgeving nu niet in Tibet bestaat en toen zeker niet.
Het bezoek was meer dan de moeite waard ondanks de vele trappen die we moesten beklimmen. Telkens na een trede of 20, zelfs in een rustig tempo, moet je bijkomen ivm zuurstofschuld.
Oh ja, toen wij helemaal boven in het paleis waren begon het zowaar weer te sneeuwen en hagelen. Op dat moment is het gewoon behoorlijk koud.
Na het bezoek aan het paleis rustig terug gewandeld en in de oude stad een Tibetaanse rozenkrans en gebedsmolen gekocht.
Hoe devoot Tibetanen zijn? We lopen in de namiddag naar een klein plein achter de Jokhang tempel waar oudere mensen in alle openheid aan het bidden zijn met in hun hand een rozenkrans en een gebedsmolen die zij clockwise in de rondte draaien. Het is even indrukwekkend als ontroerend wat we wij zien en horen.
Probeer je eens voor te stellen dat wij, Nederlanders, op straat hardop bidden met behulp van een bijbel en een rozenkrans. Dit gedrag hier in Tibet is heel gewoon.
Alles gaat verder goed met ons. Het vakantie vieren is nu "voorbij"; morgen stappen we op de fiets voor een rustige tocht van ongeveer 60 km. Volgens de gids moet dit goed te doen zijn. Toch heeft Kalsang zojuist een voorraad zuurstof ingekocht! Dat stelt ons weer gerust. Met onze gezondheid gaat het overigens goed.
Groetjes,
Marjan en Ton
-
07 Mei 2013 - 10:10
Caroline Van Wingaarden:
Hi Ton en Marjan, erg leuk om jullie reis op deze wijze te kunnen volgen. Veel succes met jullie eerste fietsdag. Lieve groet Caroline -
07 Mei 2013 - 19:17
Margriet Lok:
d.demes@kpnplanet.nl -
07 Mei 2013 - 19:19
Hans En Anita:
Veel succes morgen! Zijn benieuwd naar jullie volgende verslag.
lieve groet van Hans en Anita -
07 Mei 2013 - 21:28
Jan & Ria:
Geweldig!! Geniet ervan! Heel veel succes morgen! Liefs van ons. Jan & Riet -
08 Mei 2013 - 20:17
Joke Theo:
allo kanjers geweldig allemaal, geniet van de verhalen petje af hoor nou de groetjes
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
