De eerste hoogte training
Door: Ton
Blijf op de hoogte en volg Ton en Marjan
06 Mei 2013 | China, Lhasa
Lhasa, 5 mei,
Om 9 uur laden we de fietsen in een vrachtwagen die ons de hele reis zal begeleiden. Nog een heel gedoe om alle fietsen erin te krijgen en te verpakken in de kartonnen dozen waarmee de fietsen naar Lhasa gekomen zijn.
Op weg naar het Ganden klooster dat ligt op 4300 M hoogte. Dit klooster is een van de belangrijkste in Tibet.
Na een uurtje rijden arriveren we bij het imposante klooster. De zon schijnt fel en dankzij de zon is de temperatuur aangenaam.
Na een rondleiding en boterthee worden de fietsen uitgeladen. Donkere wolken hadden zich inmiddels samengepakt en het begint te sneeuwen. Het is bar koud maar we zijn goedgekleed en gaan het avontuur aan. Over een afstand van 7 km dalen we van 4300 naar 3700 M af en toe over onverharde stukken weg. Onze volledig geveerde mtb's doen hun werk goed. Tijdens de afdaling nemen we vele haarspeldbochten en dat doen we voorzichtig omdat er zand en stenen kunnen liggen. Een enkele vrachtwagenchauffeur kijkt ons verbaasd aan.
Voor ons ligt een prachtig weids dal omringd door vele vier duizenders die bepoederd zijn met sneeuw, een prachtig gezicht.
Tot zover is er qua krachtmeting niets aan de hand.
De afstand vandaag is 60 km maar bij 38 km beginnen zeer venijnige klim waarbij we van 3700 naar 3900 gaan klimmen. En dan begint het te hagelen/regenen. Gelukkig vinden we, Johan, Marian en ik, heel snel een schuilplaats en wachten we ruim een half uur. De temperatuur is behoorlijk gedaald en ik trek een extra fleece aan.
De klim: het is maar een hoogteverschil van 200 m maar deze klim is een kuitenbijtertje. Nu merk ik nog veel sterker wat fietsen op hoogte is. Er is eigenlijk direct zuurstofschuld. De klim duurt voor m'n gevoel eindeloos lang en ik draai de trappers met grote moeite rond op het op een na kleinste verzet. Dit is het gevoel: de dood of de gladiolen! Tot overmaat staat er een bolle tegenwind kracht 5.
Als ik boven ben is het koud op de pas en wapperen duizenden gekleurde vlaggetjes die ook mij geluk moeten brengen.
Dat geluk heb ik tijdens de laatste km 's. Eindelijk een bank die de ING pas accepteert. Bij vele banken de dag ervoor geld willen opnemen met reguliere bankpas en creditcard maar zonder enig succes. En nu bij de Constructionbank is het letterlijk gelijk kassa!
Vele yuans ben ik rijker.
Eenmaal in het hotel tref ik Marjan weer aan die de trip ook als zwaar heeft ervaren. Na een hete douche en een bord pasta penne met gemberthee is het bedtijd.
Groetjes,
Marjan en Ton
Om 9 uur laden we de fietsen in een vrachtwagen die ons de hele reis zal begeleiden. Nog een heel gedoe om alle fietsen erin te krijgen en te verpakken in de kartonnen dozen waarmee de fietsen naar Lhasa gekomen zijn.
Op weg naar het Ganden klooster dat ligt op 4300 M hoogte. Dit klooster is een van de belangrijkste in Tibet.
Na een uurtje rijden arriveren we bij het imposante klooster. De zon schijnt fel en dankzij de zon is de temperatuur aangenaam.
Na een rondleiding en boterthee worden de fietsen uitgeladen. Donkere wolken hadden zich inmiddels samengepakt en het begint te sneeuwen. Het is bar koud maar we zijn goedgekleed en gaan het avontuur aan. Over een afstand van 7 km dalen we van 4300 naar 3700 M af en toe over onverharde stukken weg. Onze volledig geveerde mtb's doen hun werk goed. Tijdens de afdaling nemen we vele haarspeldbochten en dat doen we voorzichtig omdat er zand en stenen kunnen liggen. Een enkele vrachtwagenchauffeur kijkt ons verbaasd aan.
Voor ons ligt een prachtig weids dal omringd door vele vier duizenders die bepoederd zijn met sneeuw, een prachtig gezicht.
Tot zover is er qua krachtmeting niets aan de hand.
De afstand vandaag is 60 km maar bij 38 km beginnen zeer venijnige klim waarbij we van 3700 naar 3900 gaan klimmen. En dan begint het te hagelen/regenen. Gelukkig vinden we, Johan, Marian en ik, heel snel een schuilplaats en wachten we ruim een half uur. De temperatuur is behoorlijk gedaald en ik trek een extra fleece aan.
De klim: het is maar een hoogteverschil van 200 m maar deze klim is een kuitenbijtertje. Nu merk ik nog veel sterker wat fietsen op hoogte is. Er is eigenlijk direct zuurstofschuld. De klim duurt voor m'n gevoel eindeloos lang en ik draai de trappers met grote moeite rond op het op een na kleinste verzet. Dit is het gevoel: de dood of de gladiolen! Tot overmaat staat er een bolle tegenwind kracht 5.
Als ik boven ben is het koud op de pas en wapperen duizenden gekleurde vlaggetjes die ook mij geluk moeten brengen.
Dat geluk heb ik tijdens de laatste km 's. Eindelijk een bank die de ING pas accepteert. Bij vele banken de dag ervoor geld willen opnemen met reguliere bankpas en creditcard maar zonder enig succes. En nu bij de Constructionbank is het letterlijk gelijk kassa!
Vele yuans ben ik rijker.
Eenmaal in het hotel tref ik Marjan weer aan die de trip ook als zwaar heeft ervaren. Na een hete douche en een bord pasta penne met gemberthee is het bedtijd.
Groetjes,
Marjan en Ton
-
06 Mei 2013 - 08:23
Pascal:
Hoi Ton, Marjan,
Heel mooi verslag, ik geniet er elke ochtend van tijdens het ontbijt. Ga zo door !
200 m stijgen klinkt vanaf hier inderdaad niet als iets om je echt druk over te maken, maar op 4000 m met sneeuw en forse tegenwind is dat net iets anders dan op 0 m hoogte. Nu al een gedenkwaardige reis zo te horen. Veel plezier komende tijd.
Groeten, Pascal
-
06 Mei 2013 - 10:23
Jeanet:
Dag Ton en Marjan,
Wij zijn ook elke ochtend nieuwsgierig!
Hartelijke groet,
Kees en Jeanet -
06 Mei 2013 - 23:15
Hans En Anita:
lieve vakantiegangers.
eindelijk "contact" met jullie, we hadden nog geen verslag gelezen maar zitten nu hopelijk in de groep. Nu alle verslagen gelezen en heerlijk genoten en reizen in gedachten met jullie mee.
We kijken uit naar de volgende, heel veel plezier en genieten hoor!
lieve groetjes van Hans en Anita
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
